نیولومب برای سرطان پستان؛ اثرات مثبت و یافته‌های جدید

• دسته بندی: دانستنی های پزشکی / اخبار

نیولومب در سرطان پستان هنوز یک درمان استاندارد برای همه بیماران نیست، اما نتایج یک مطالعه مهم نشان داده‌اند که این مهارکننده PD-1 می‌تواند در گروه خاصی از بیماران مبتلا به سرطان پستان ER مثبت و HER2 منفی پرخطر، پاسخ تومور به درمان پیش از جراحی را افزایش دهد. در مطالعه فاز 3 CheckMate 7FL، افزودن نیولومب به شیمی‌درمانی پیش از جراحی، نرخ پاسخ کامل پاتولوژیک را از 13.8% به 24.5% رساند.

نیولومب برای سرطان پستان؛ اثرات مثبت و یافته‌های جدید

نیولومب چیست و چگونه می‌تواند روی سرطان پستان اثر بگذارد؟

نیولومب یک داروی ایمونوتراپی از گروه مهارکننده‌های نقاط کنترلی سیستم ایمنی است که با هدف قرار دادن گیرنده PD-1 فعالیت می‌کند. PD-1 یکی از ترمزهای طبیعی سیستم ایمنی است؛ بعضی سلول‌های سرطانی با استفاده از مسیرهای مرتبط با PD-1 می‌توانند از حمله سلول‌های ایمنی فرار کنند. مهار این مسیر می‌تواند به فعال‌تر شدن پاسخ ضدتوموری کمک کند.

نکته اصلی این است که اثر یک مهارکننده PD-1 فقط به خود دارو محدود نمی‌شود. محیط اطراف تومور، میزان فعالیت سلول‌های ایمنی، وجود PD-L1 و ویژگی‌های مولکولی تومور می‌توانند در میزان پاسخ نقش داشته باشند.

در سرطان پستان، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا همه زیرگروه‌های بیماری رفتار یکسانی ندارند. برای نمونه، سرطان پستان سه‌گانه منفی از زیرگروه‌هایی است که تحقیقات گسترده‌ای درباره ایمونوتراپی در آن انجام شده است. با این حال، دارویی که در حال حاضر در برخی شرایط سرطان پستان تأیید شده، پمبرولیزومب است، نه نیولومب. NCI نیز پمبرولیزومب را تنها داروی ایمونوتراپی تأییدشده برای سرطان پستان در آمریکا معرفی می‌کند.

از سوی دیگر، پژوهش CheckMate 7FL مسیر جالب دیگری را بررسی کرد؛ استفاده از نیولومب در سرطان پستان ER مثبت/HER2 منفی پرخطر. این گروه اغلب بیشتر با درمان‌های هورمونی و شیمی‌درمانی مدیریت می‌شود و بررسی نقش سیستم ایمنی در آن، یکی از حوزه‌های جدید تحقیقات سرطان پستان است.

نتایج مطالعه CheckMate 7FL درباره نیولومب 

مهم‌ترین نتیجه CheckMate 7FL افزایش پاسخ کامل پاتولوژیک یا pCR بود. در این مطالعه، بیماران مبتلا به سرطان پستان زودرس و پرخطر ER مثبت/HER2 منفی، شیمی‌درمانی پیش از جراحی را همراه با نیولومب یا دارونما دریافت کردند. پس از جراحی نیز ادامه درمان طبق پروتکل مطالعه انجام شد.

نرخ pCR در گروه دریافت‌کننده نیولومب 24.5% بود، در حالی که این رقم در گروه کنترل 13.8% گزارش شد. به بیان ساده، تعداد بیشتری از بیمارانی که نیولومب را در کنار شیمی‌درمانی دریافت کرده بودند، هنگام بررسی بافت جراحی، دیگر اثری از سرطان تهاجمی قابل شناسایی در نمونه نداشتند.

pCR با بقای طولانی‌مدت یکسان نیست. یعنی افزایش تعداد بیمارانی که در زمان جراحی پاسخ کامل پاتولوژیک دارند، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که طول عمر همه بیماران نیز به همان میزان افزایش پیدا می‌کند.

در CheckMate 7FL، افزایش پاسخ در بعضی زیرگروه‌ها پررنگ‌تر بود. برای مثال، در بیماران دارای PD-L1 مثبت نرخ pCR حدود 44.3% در مقابل 20.2% گزارش شد. همچنین در تومورهایی با بیان پایین‌تر گیرنده استروژن، تفاوت پاسخ چشمگیرتر بود.

این موضوع یک پیام مهم برای آینده درمان دارد؛ ممکن است مشخصات زیستی تومور کمک کنند پزشکان تشخیص دهند چه کسی احتمال بیشتری برای سود بردن از ایمونوتراپی دارد. بااین‌حال، این یافته‌ها هنوز به معنای آن نیستند که آزمایش PD-L1 به‌تنهایی می‌تواند درباره مصرف نیولومب تصمیم قطعی ایجاد کند.

آیا نیولومب برای سرطان پستان سه‌گانه منفی هم مفید است؟

سرطان پستان سه‌گانه منفی یا TNBC به دلیل نداشتن گیرنده‌های استروژن، پروژسترون و HER2، گزینه‌های درمانی متفاوتی نسبت به بسیاری از زیرگروه‌های دیگر دارد. همین ویژگی باعث شده مهارکننده‌های نقاط کنترلی ایمنی در این نوع سرطان مورد توجه ویژه قرار بگیرند.

اما دارویی که در حال حاضر جایگاه تثبیت‌شده‌ای در برخی شرایط TNBC دارد، پمبرولیزومب است. در مطالعه KEYNOTE-522، افزودن پمبرولیزومب به شیمی‌درمانی پیش از جراحی و ادامه آن پس از جراحی، نرخ pCR و بقای بدون رویداد را بهبود داد و این رژیم به استاندارد درمانی سرطان پستان سه‌گانه منفی مرحله II و III تبدیل شده است.

در مقابل، مطالعات مربوط به نیولومب در TNBC بیشتر جنبه پژوهشی داشته‌اند. حتی برخی مطالعات ایمونوتراپی نشان داده‌اند که پاسخ به داروهای این گروه میان بیماران بسیار متفاوت است. برای خرید آرژی پلاس یوروویتال کلیک کنید.

کدام بیماران ممکن است بیشتر از نیولومب سود ببرند؟

بر اساس داده‌های موجود، بیشترین سیگنال اثربخشی نیولومب در سرطان پستان از بیمارانی به دست آمده که ویژگی‌های مشخصی داشته‌اند؛ بنابراین نمی‌توان نتیجه مطالعه را به تمام بیماران مبتلا به این بیماری تعمیم داد.

در CheckMate 7FL، جمعیت مورد بررسی عمدتا شامل بیماران مبتلا به سرطان پستان ER مثبت، HER2 منفی و پرخطر در مراحل اولیه بود. بسیاری از بیماران درگیری غدد لنفاوی داشتند و تومورها ویژگی‌های پرخطر پاتولوژیک داشتند. برخی یافته‌های مطالعه نشان دادند که میزان پاسخ در تومورهایی با ویژگی‌های ایمنی فعال‌تر بیشتر بوده است:

• PD-L1 مثبت بودن تومور
• بیان پایین‌تر گیرنده استروژن
• وجود سلول‌های ایمنی نفوذکننده به تومور یا TILs
• ویژگی‌های پرخطر پاتولوژیک
• مرحله بالاتر بیماری در محدوده مورد مطالعه

در تحلیل‌های CheckMate 7FL، هرچه بیان PD-L1 بالاتر بود، افزایش pCR با نیولومب نیز برجسته‌تر دیده شد. برای نمونه، در گروه دارای CPS ≥ 10 اختلاف پاسخ میان دو بازوی مطالعه بیشتر از جمعیت کلی بود.

وجود PD-L1 به معنی تضمین پاسخ به نیولومب نیست. حتی در بیماران دارای این نشانگر نیز همه تومورها به درمان پاسخ نمی‌دهند. از طرف دیگر، نتایج پژوهش نشان می‌دهند که احتمالا آینده ایمونوتراپی سرطان پستان به سمت انتخاب دقیق‌تر بیمار حرکت خواهد کرد؛ یعنی به جای اینکه یک دارو برای تعداد زیادی از بیماران تجویز شود، ویژگی‌های تومور، وضعیت سیستم ایمنی و سایر نشانگرهای زیستی در تصمیم‌گیری نقش بیشتری پیدا کنند.

این مقاله را از دست ندهید: دستورالعمل های جدید غربالگری سرطان پستان

عوارض و محدودیت‌های نیولومب در درمان سرطان پستان

نیولومب مانند سایر داروهای مهارکننده نقاط کنترلی سیستم ایمنی، می‌تواند سیستم ایمنی را بیش از حد فعال کند و در نتیجه به بافت‌های سالم نیز آسیب برساند. به همین دلیل، استفاده از آن باید تحت نظر تیم تخصصی سرطان انجام شود.

عوارض ممکن است خفیف یا جدی باشند و شدت آنها در افراد مختلف یکسان نیست. از عوارضی که در درمان‌های مهارکننده PD-1 دیده می‌شوند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اسهال
• خستگی
• التهاب ریه
• التهاب کبد
• التهاب روده
• بثورات پوستی
• اختلالات غدد فوق‌کلیوی
• واکنش‌های التهابی سایر اندام‌ها
• التهاب تیروئید و اختلال عملکرد تیروئید

نکته مهم این است که برخی عوارض مرتبط با سیستم ایمنی ممکن است حتی پس از پایان درمان نیز نیازمند پیگیری باشند. بنابراین بروز نشانه‌های جدید در طول درمان نباید خودسرانه به عوارض شیمی‌درمانی نسبت داده شود.

از نظر درمانی نیز محدودیت مهم‌تری وجود دارد؛ نتایج امیدوارکننده CheckMate 7FL عمدتا درباره افزایش پاسخ کامل پاتولوژیک هستند و هنوز نمی‌توان فقط بر اساس این شاخص، درباره سود قطعی نیولومب در بقای طولانی‌مدت بیماران قضاوت کرد. برخی مرورهای جدید نیز تأکید کرده‌اند که داده‌های بقای بدون رویداد برای این مطالعه هنوز برای نتیجه‌گیری قطعی کافی نیستند.

به همین دلیل، بیمار نباید با مشاهده یک نتیجه مثبت در اینترنت، داروی خود را تغییر دهد یا درباره اضافه کردن نیولومب به درمان تصمیم بگیرد. انتخاب ایمونوتراپی باید بر اساس نوع سرطان، مرحله بیماری، وضعیت گیرنده‌ها، آزمایش‌های پاتولوژی و شواهد معتبر انجام شود. برای خرید قطره کوالی فول کلیک کنید.

تفاوت نیولومب با ایمونوتراپی‌های تایید شده سرطان پستان

تفاوت اصلی در سطح شواهد و وضعیت تایید داروست. نیولومب دارویی شناخته‌شده در درمان چندین سرطان است، اما سرطان پستان در فهرست کاربردهای تأییدشده آن در اطلاعات دارویی NCI قرار ندارد. در مقابل، پمبرولیزومب در شرایط مشخصی برای سرطان پستان تأیید شده است.

در پزشکی سرطان، نتیجه یک کارآزمایی بالینی، نوع بیمار، مرحله بیماری و تایید نهادهای دارویی همگی در تعیین جایگاه واقعی یک دارو نقش دارند. به همین دلیل، نتایج نیولومب در CheckMate 7FL را بهتر است بخشی از مسیر توسعه درمان‌های جدید سرطان پستان بدانیم؛ مسیری که ممکن است در آینده به شناسایی گروه دقیق‌تری از بیماران برای این نوع درمان منجر شود.

سخن پایانی

نیولومب در سرطان پستان هنوز یک پاسخ قطعی برای همه بیماران نیست، اما نتایج CheckMate 7FL نشان داده‌اند که افزودن این مهارکننده PD-1 به شیمی‌درمانی می‌تواند در برخی بیماران مبتلا به سرطان پستان ER مثبت/HER2 منفی پرخطر، احتمال پاسخ کامل پاتولوژیک را افزایش دهد. مهم‌ترین نکته این است که این یافته را نباید با تایید عمومی دارو یا اثبات افزایش طول عمر در تمام بیماران یکی دانست.

در حال حاضر، انتخاب ایمونوتراپی سرطان پستان باید بر اساس نوع تومور، مرحله بیماری، وضعیت گیرنده‌های هورمونی، HER2، نشانگرهایی مانند PD-L1 و شواهد بالینی معتبر انجام شود. برای بیماری که درباره نیولومب سؤال دارد، بهترین قدم بررسی پرونده پاتولوژی و شرایط اختصاصی او با انکولوژیست است. برای خرید قطره آهن فروفورت کلیک کنید.

سوالات متداول 

آیا نیولومب سرطان پستان را درمان می‌کند؟

نیولومب هنوز درمان استاندارد عمومی برای سرطان پستان محسوب نمی‌شود، اما در مطالعه CheckMate 7FL افزودن آن به شیمی‌درمانی پیش از جراحی، پاسخ کامل پاتولوژیک را در گروهی از بیماران مبتلا به سرطان پستان ER مثبت/HER2 منفی پرخطر افزایش داد.

آیا نیولومب برای سرطان پستان سه‌گانه منفی تجویز می‌شود؟

نیولومب در این زمینه بیشتر در قالب مطالعات تحقیقاتی بررسی شده است و نباید آن را با پمبرولیزومب که در شرایط مشخصی برای TNBC تایید شده، یکسان دانست.

آیا PD-L1 مثبت بودن یعنی بیمار حتما به نیولومب جواب می‌دهد؟

خیر. PD-L1 می‌تواند یک نشانگر مهم برای بررسی احتمال پاسخ باشد، اما مثبت بودن آن پاسخ قطعی را تضمین نمی‌کند و تصمیم درمانی به مجموعه‌ای از عوامل پزشکی وابسته است.

مهم‌ترین اثر مثبت نیولومب در مطالعه سرطان پستان چه بود؟

مهم‌ترین یافته افزایش نرخ پاسخ کامل پاتولوژیک از 13.8% در گروه کنترل به 24.5% در گروه دریافت‌کننده نیولومب همراه شیمی‌درمانی بود.

آیا نیولومب جایگزین شیمی‌درمانی سرطان پستان است؟

خیر. در مطالعه CheckMate 7FL، نیولومب در کنار شیمی‌درمانی بررسی شد، نه به‌عنوان جایگزین آن؛ بنابراین نباید مصرف شیمی‌درمانی یا سایر درمان‌ها بدون نظر پزشک قطع شود.

منبع:

pubmed.ncbi.nlm.nih.gov